Header Ads

Νέα

Χιόνι σαν Στάχτη - Sara Raasch .....



Προσωπική άποψη: Ζωή Τσούρα

Το Snow Like Ashes ήταν ένα εύκολο ανάγνωσμα, μία περιπέτεια γραμμένη σε απλή και άμεση γλώσσα. Εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς, η δράση κυριαρχεί, και οι ανατροπές οδηγούν η μία στην άλλη. Οι ήρεμες στιγμές του ήταν πιο λίγες, όμως αναμφισβήτητα σε αυτές χτυπούσε η καρδιά της ιστορίας. Μπορεί για όσους έχουν διαβάσει πολλά βιβλία του είδους του να μην είναι κάτι ιδιαιτέρως πρωτότυπο, αλλά η ιστορία αιχμαλώτισε το ενδιαφέρον μου και γύριζα τις σελίδες με αγωνία μέχρι το τέλος.



Η Sara Raasch έχει δημιουργήσει έναν φανταστικό κόσμο 8 βασιλείων - 4 των Εποχών, 4 των Ρυθμών - το καθένα με τα δικά του χαρακτηριστικά. Το μοναδικό υπερφυσικό στοιχείο που υπάρχει (τουλάχιστον στο πρώτο αυτό βιβλίο της σειράς) είναι η μαγεία, η οποία ασκείται αποκλειστικά από τους μονάρχες των 8 βασιλείων μέσω συγκεκριμένων αντικειμένων-αγωγών. Άλλοι τη χρησιμοποιούν για ειρηνικούς σκοπούς, όπως για παράδειγμα για να κάνουν τη γη πιο εύφορη, και άλλοι για όχι και τόσο ευοίωνους σκοπούς, όπως η ισχυροποίηση του στρατού τους. Το κατεκτημένο βασίλειο του Χειμώνα έχει μείνει χωρίς μονάρχη και χωρίς μαγεία δεκαέξι χρόνια, από τότε που ο Βασιλιάς της Άνοιξης σκότωσε την τελευταία Βασίλισσα του Χειμώνα και έσπασε το μαγικό της μενταγιόν.



Ο κόσμος του Snow Like Ashes δεν είναι περίπλοκος ούτε στη φύση του ούτε στους κανόνες του. Για να είμαι ειλικρινής θα τον χαρακτήριζα σχετικά απλό σε σύγκριση με άλλα έργα Υψηλής Φαντασίας. Ευελπιστώ ότι στα επόμενα βιβλία θα τον γνωρίσουμε σε μεγαλύτερο βάθος και με περισσότερη λεπτομέρεια. Προς το παρόν, σε αυτό το πρώτο βιβλίο η συγγραφέας δίνει ξεκάθαρα περισσότερο βάρος στον ανθρώπινο παράγοντα, στους χαρακτήρες και στις σχέσεις μεταξύ τους. Ως εκ τούτου έχει υφάνει ένα δίκτυο ίντριγκας, δολοπλοκιών, και ευαίσθητων πολιτικών ισορροπιών ανάμεσα στα 8 βασίλεια, και έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς πώς οι Χειμερινοί πλοηγούν αυτά τα επικίνδυνα νερά στη σταυροφορία τους για να ξανακερδίσουν την πατρίδα τους.



Η πρωταγωνίστρια είναι η Μέιρα, ένα δεκαεξάχρονο ορφανό κορίτσι, μέλος της ομάδας των οχτώ τελευταίων ελεύθερων Χειμερινών. Η Μέιρα δεν επιθυμεί ακριβά φορέματα, χορούς σε παλάτια και να λύνουν οι άλλοι τα προβλήματά της. Είναι στρατιώτης, πολεμίστρια, καλή μεν αλλά χωρίς εξωπραγματικές ικανότητες. Συνεχώς αγωνίζεται να γίνει καλύτερη, πράγμα που την κάνει ανθρώπινη και συμπαθή. Έχει έντονα ανεπτυγμένη την αίσθηση του καθήκοντος και είναι αφοσιωμένη στο σκοπό τους. Αν γίνεται παρορμητική και ριψοκίνδυνη κάποιες φορές είναι από την ανυπομονησία της να βοηθήσει, να είναι χρήσιμη στον Χειμώνα. Η μοιρολατρία και η αυτολύπηση απουσιάζουν από το χαρακτήρα της, γεγονός εξαιρετικά αναζωογονητικό σε ένα είδος που βρίθει τέτοιων πρωταγωνιστριών.



Η Μέιρα είναι ερωτευμένη με τον καλύτερό της φίλο και διάδοχο του θρόνου του Χειμώνα, τον Μέιδερ, ωστόσο ευτυχώς αυτό το κάπως κλισέ ρομάντσο παίζει δευτερεύων ρόλο και δεν καταλαμβάνει πολύ χώρο στην αφήγηση. Επίσης, θα προτιμούσα η Raasch να είχε αποφύγει το ερωτικό τρίγωνο που τόσο πια έχει χρησιμοποιηθεί στην εφηβική λογοτεχνία. Βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρουσα την περίπλοκη σχέση της Μέιρα με τον αυστηρό και απαιτητικό Σερ, τον στρατηγό του Χειμώνα και αρχηγό της μικρής τους ομάδας, το κοντινότερο που είχε ποτέ σε πατέρα.


Αν υπάρχει ένα πράγμα που τελικά ξεχώρισε για εμένα αυτό το βιβλίο από δεκάδες άλλα, που με άγγιξε και που θα θυμάμαι, είναι αυτό που συμπυκνώνεται σε αυτό το απόσπασμα:

"Η υπόσχεση που εμείς οι πρόσφυγες πάντα δίνουμε ο ένας στον άλλον - πριν φύγουμε σε αποστολές, όποτε επιστρέφουμε ματωμένοι ή τραυματισμένοι, όποτε τα πράγματα πάνε άσχημα και κουλουριαζόμαστε ο ένας κοντά στον άλλον με τρόμο. Θα είμαστε καλύτερα... κάποια μέρα."

Snow Like Ashes, pg 6

Η Μέιρα και οι σύντροφοί της είναι πρόσφυγες, κι εδώ η πένα της Raasch είναι αψεγάδιαστη. Το τραύμα από την ξαφνική πτώση του βασιλείου τους, οι δυσκολίες και οι προκλήσεις της καθημερινότητας μίας ζωής κατατρεγμού, η πίκρα και οι απογοητεύσεις, το βάρος της ευθύνης στους ώμους αυτών των οχτώ ανθρώπων καθώς όλοι οι υπόλοιποι συμπατριώτες τους ζουν σε στρατόπεδα εργασίας και περιμένουν από εκείνους να τους σώσουν, η νοσταλγία και οι παραδόσεις που διατηρούν για να κρατούν την πατρίδα τους ζωντανή... Η γλαφυρή περιγραφή αυτού του πόνου και του αγώνα τους με έκανε να αγαπήσω αυτούς τους επίκαιρους χαρακτήρες, και ανυπομονώ να πάρω στα χέρια μου το επόμενο βιβλίο της σειράς!

Εν κατακλείδι, παρόλο που η ιστορία ακολουθεί κάποια γνωστά μονοπάτια της εφηβικής Υψηλής Φαντασίας, το Snow Like Ashes καταφέρνει να διαφοροποιηθεί. Για τη δυνατή ηρωίδα του, τη δράση, αλλά και το συναίσθημα στον πυρήνα του, είναι σίγουρα ένα βιβλίο που αξίζει το χρόνο σας.

Περίληψη:

Η Μέιρα ήταν βρέφος όταν ο Άνγκρα, ο μοχθηρός Βασιλιάς της Άνοιξης, κατέστρεψε το βασίλειο του Χειμώνα και σκλάβωσε το λαό του. Ορφανή, μεγάλωσε πρόσφυγας μαζί με τους λιγοστούς επιζώντες εκείνης της μοιραίας νύχτας, όλοι τους πάντα κυνηγημένοι από τις δυνάμεις της Άνοιξης.

Δεκαέξι χρονών πλέον, η Μέιρα εκπαιδεύεται να πολεμήσει για τη χαμένη της πατρίδα, μία πατρίδα που δε γνώρισε ποτέ παρά μόνο μέσα από τις αναμνήσεις των άλλων. Όταν έρχονται στο φως πληροφορίες για την τοποθεσία του αρχαίου μενταγιόν του Χειμώνα - το μαγικό αντικείμενο που θα τους δώσει τη δύναμη να νικήσουν τον Άνγκρα - η Μέιρα αποφασίζει να κάνει τα πάντα για να το βρει και να βοηθήσει τον Μέιδερ, τον καλύτερό της φίλο και διάδοχο του θρόνου του Χειμώνα, να επαναφέρει το βασίλειό τους στην αρχική του δόξα.


***Το βιβλίο κυκλοφορεί στα Ελληνικά με τον τίτλο "Χιόνι σαν Στάχτη" από τις εκδόσεις Μάτι***




Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :