Header Ads

Νέα

Γνωριμία με τον Βαγγέλη Βουραζάνη



Συνεχίζοντας το ταξίδι μας στα άδυτα των νέων που ντεμπουτάρουν στο χώρο της συγγραφής, ανακάλυψα το Βαγγέλη Βουραζάνη, ένα πολλά υποσχόμενο “καρντάσι”, που μας μιλά για το “Ψυχή από μαύρο βελούδο” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βάρφη. Ελάτε να μάθουμε περισσότερα για εκείνον.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Ο Βαγγέλης Βουραζάνης είναι γεννημένος στις 25/2/1990 στην Πολίχνη της Θεσσαλονίκης,όπου διαμένει και εργάζεται μέχρι και σήμερα.Το 2007 έγινε-δεκτός στο τμήμα Διαχείρησης Πληροφοριών του ΤΕΙ Καβάλας ,όμως οι οικονομικές δυσχέρειες της οικογένειας του τον υποχρέωσαν να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη και να διακόψει τις σπουδές του για να εργαστεί.


Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζεται ως μπαρίστα σε νυχτερινά στέκια της πόλης,ενώ η σχέση του με τη συγγραφή είναι για αυτόν μια σχέση πάθους,μιας και αποτελεί την καθημερινή του ψυχοθεραπεία.Η "Ψυχή από μαύρο βελούδο" είναι το πρώτο του βιβλίο.


Συνέντευξη


Καλησπέρα κ. Βουραζάνη κι ευχαριστώ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους “Θεματοφύλακες Βιβλίων”. Τι υπάρχει να μάθουμε για το Βαγγέλη; Πώς κατάφερε να συνδυάσει τη νυχτερινή ζωή με τη συγγραφή αλλά και με τη Διαχείριση Πληροφοριών; ‘Ήταν ένα όμορφο ταξίδι για να φτάσει εδώ;


Β. Β. Θα ξεκινήσω απαντώντας σας από το τέλος. Το ταξίδι δεν ήταν όμορφο. Είχε πολλές αναποδιές, χρειάστηκε να περάσω πολλά κύματα μέχρι να πιάσω ασφαλές λιμάνι. Σημασία όμως έχει ότι, ακόμα κι από ένα τέτοιο ταξίδι, έχει κανείς να πάρει πράγματα, που σε βάθος χρόνου, σίγουρα αντιλαμβάνεται ότι τον έχουν κάνει καλύτερο, ψυχικά δυνατότερο και σίγουρα πιο έμπειρο. Τώρα σχετικά με την ενασχόλησή μου με τη νυχτερινή ζωή και τη δουλειά μου ως μπάρμαν, οφείλω να σας πω ότι πάρα πολλά παιδιά στη νύχτα ασχολούνται με τον κόσμο της τέχνης, παράλληλα με τη δουλειά τους. Έχω γνωρίσει ηθοποιούς, ποιητές, ζωγράφους που παράλληλα δούλευαν ως μπαρμάνια, djs ή σερβιτόροι και σερβιτόρες. Δυστυχώς, έχουμε την ατυχία να ζούμε στην Ελλάδα, το μέρος του κόσμου που προσπαθεί πάση θυσία να κόβει τα φτερά των νέων και να πείθει όλη αυτή τη γενιά ότι τα όνειρά μας δε θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να συνεχίζουμε στην εύκολη λύση της νύχτας, όπου ευτυχώς, ακόμα, τα λεφτά είναι αξιοπρεπή. Όσο για το δικό μου πέρασμα από τη νύχτα, έχω να πω ότι, αν οι σπουδές δίνουν το πτυχίο, η νύχτα αξίζει όσο δέκα μεταπτυχιακά. Εκεί ανακαλύπτεις τους ανθρώπους και τους μαθαίνεις από την κακή τους πλευρά. Εκεί μαθαίνεις να επιβιώνεις, όταν όλοι θέλουν να σε ποδοπατήσουν. Εκεί ανοίγουν οι ορίζοντες του εγκεφάλου σου, ώστε να καταλάβεις το πόσο υποχθόνια μπορεί να γίνει η ανθρώπινη ύπαρξη στο βωμό της προσωπικής επιτυχίας. Στη νύχτα πέτυχα τους χειρότερους, αλλά και τους καλύτερους. Ανθρώπους, που κράτησα κοντά μου και έχω μέχρι και σήμερα, ανθρώπους τους οποίους θεωρώ πολύ καλούς μου φίλους μέσα από τη νύχτα. Όσο για την εμπειρία μου στη σχολή μου, τη Διαχείριση Πληροφοριών, μου είχαν περιγράψει κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που συνάντησα στα ΤΕΙ Καβάλας. Εδώ, έχω να καταγγείλω μάλιστα τη διαφθορά των ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ανωτάτων και μη, τα οποία ζέχνουν σαπίλα, όντας γεμάτα από πολιτικοποιημένα αποβράσματα, τα οποία ευθύνονται για την παρακμή του εκπαιδευτικού συστήματος και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Ελλάδα. Δε θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες. Ο νοών νοεί τω.


“Ψυχή από μαύρο βελούδο”, λοιπόν. Έντονος αλλά και αντιφατικός συνδυασμός, άψογα ταιριαστός στο προφίλ του πρωταγωνιστή μας, Αχιλλέα. Τον απέδωσες όπως τον είχες φανταστεί ή χειραφετήθηκε και σε οδήγησε εκείνος στην πορεία της ιστορίας; Έχετε κοινά στοιχεία;


Β. Β. Ανέκαθεν έλεγα και λέω ότι οι ήρωές μου κι εγώ είμαστε μία ύπαρξη. Άρα, δεν οδηγεί κανένας, κανέναν. Οπότε νομίζω ότι απάντησα και στη δεύτερή σας ερώτηση.


Στο βιβλίο θίγονται η πολιτική τάξη, η δικαιοσύνη, η ιεραρχία στους έγκλειστους στις φυλακές, η τιμωρία, η λύτρωση, θέματα με τα οποία δεν καταπιάνονται καθημερινά εικοσιεπτάχρονοι. Πώς τα επιλέξατε; Χρειάστηκε έρευνα;


Β. Β. Μια λεπτομέρεια που διαφεύγει από αρκετό κόσμο, είναι ότι το βιβλίο αυτό το έγραψα στα είκοσι, και όχι στα είκοσι επτά. Πάντοτε διάβαζα, πάντοτε ενημερωνόμουν και έχω μεγαλώσει σε γειτονιές, όπου δυστυχώς πολλοί φίλοι μας από το σχολείο βρέθηκαν να είναι στη φυλακή, ή να έχουν κάποιον δικό τους μέσα. Προσωπικά, αγαπώ τη γειτονιά μου, άσχετα με το αν είναι κακή και άγρια. Μεγάλωσα κοντά σε ανθρώπους με ανθρωπιά και αληθινές αρχές και όχι στερεότυπα για τα μάτια του κόσμου. Είναι σίγουρα πολύ αντιφατικό στο μυαλό πολλών αυτό που εξομολογούμαι και σίγουρα οι περισσότεροι δεν θα το καταλάβουν, αλλά, μέσα από τέτοιες γειτονιές, βγήκαν πολύ καλοί και ηθικοί άνθρωποι, οι οποίοι μέσα από άπειρες δυσκολίες κατάφεραν να διαπρέψουν στους τομείς τους. Είμαι περήφανος να γνωρίζω τέτοιους ανθρώπους και να μοιραζόμαστε κοινό παρελθόν. Εξάλλου, όπως έλεγε ένας σοφός άντρας: αν δεν έχεις κάνει φτωχός, δε θα μάθεις ποτέ να εκτιμάς πραγματικά αυτά που έχεις και αυτά που σου δίνονται.


Πόσο επηρεαστήκατε, όταν καθημερινά γράφατε για μίσος, εκδίκηση, έρωτα, αγωνία κι ένταση; Είναι εφικτή η απονομή δικαιοσύνης σε ένα σάπιο σύστημα; Πλήγεται τελικά το κατεστημένο κι αν ναι, μόνο παράνομα;


Β. Β. Δεν επηρεάστηκα και γενικά δεν επηρεάζομαι. Όταν γράφω τα βιβλία μου, μπαίνω σε μία άλλη διάσταση, όπου τίποτα δεν έχει να κάνει με την καθημερινότητά μου και το αντίθετο. Η συγγραφή είναι, όπως λέω, η ψυχοθεραπεία μου από τους ρυθμούς της καθημερινότητας. Όσο για την απονομή δικαιοσύνης και το σύστημα, αυτό που έχω να πω κι έχω καταλάβει παρά το νεαρό της ηλικίας μου, είναι ότι όλα σε αυτή τη ζωή πληρώνονται. Εδώ η κόλαση, εδώ και ο Παράδεισος. Δε θα μιλήσω για κάτι συγκεκριμένο, πάντως για όσους παρακολουθούν την επικαιρότητα, καταλαβαίνουν σίγουρα τι θέλω να πω. 


Ήταν εύκολο μέσα σ’ αυτό το έρεβος να τρυπώσει ο έρωτας; Ήταν το αναγκαίο “σωσίβιο” για να κρατήσει τον ήρωα στον κόσμο των εχεφρόνων; Κατάφερε να τον αλλάξει κάπου; 


Β. Β. Σίγουρα, δεν ήταν ο έρωτας η αιτία που ο Αχιλλέας δεν πέρασε στην απέναντι όχθη, την όχθη της παράνοιας, αλλά η Κατερίνα έγινε υποσυνείδητα η δύναμή του, η αιτία να συνεχίσει και να αναγκάσει τον εαυτό του να ξεπεράσει τα όριά του για εκείνη. Σίγουρα, ακόμα και οι πιο σκληροί σε αυτό τον κόσμο, έχουν την ανάγκη να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. 


Κάπως έτσι, όπως περιγράφεται στο βιβλίο το κοντινό μέλλον της χώρας, φαντάζεστε το αύριο; Πού πρέπει να δοθεί βάση για να υπάρξει μια πιθανότητα διαφορετικού κοινωνικοπολιτικού περιβάλλοντος; 


Β. Β.  Δε θέλω να μπω σε μια τέτοια συζήτηση. Θεωρώ όλο αυτό που γίνεται τα τελευταία “μνημονιακά” χρόνια στη χώρα μας μια τεράστια φαρσοκωμωδία, με απώτερο σκοπό το ξεπούλημα των φυσικών πόρων της χώρας μας σε εξωτερικούς παράγοντες. Δε θα πω λεπτομέρειες. Είμαι συγγραφέας και όχι πολιτικός αναλυτής. Απλά η κατάσταση με θλίβει, διότι όλοι οι πολιτικοί ηγέτες των τελευταίων ετών ψεύδονται ασύστολα και κατ’ επανάληψη στα Μ.Μ.Ε και εξακολουθούν να παίρνουν την ψήφο του λαού. Προσωπικά, νιώθω προδομένος και γελάω με τους ανθρώπους που ψηφίζουν τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που έφτασαν τον τόπο μας στον πάτο. 


Ενδείκνυται η Ελλάδα, σαν συγγραφικό υλικό και αναγνωστικό κοινό, για αστυνομικό μυθιστόρημα υψηλών απαιτήσεων; Θεωρείτε πως διαθέτετε κάποιου είδους χάρισμα για να αντεπεξέλθετε στις δυσκολίες αυτού του είδους και μάλιστα τόσο επιτυχημένα, σύμφωνα με τις γνώμες των αναγνωστών, αν αναλογιστούμε κιόλας πως πρόκειται για την πρωτόλεια προσπάθειά σας; Ξεχωρίζετε κάποιον συγγραφέα, Έλληνα ή ξένο, στο συγκεκριμένο είδος; 


Β. Β. Δε θα ήθελα ποτέ μου να περιαυτολογήσω σχετικά με το αν διαθέτω κάποιο χάρισμα ή αν στέκομαι στο ύψος των αναγνωστικών προσδοκιών. Το αν ενδείκνυται το αναγνωστικό κοινό της Ελλάδας, θα το μάθουμε σύντομα, θαρρώ. Σαν υλικό πάντως, με τόση διαφθορά, τόσες κομπίνες και τόση παρανομία, η Ελλάδα κι αν δεν έχει να θρέψει τη φαντασία ενός συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων! Όσο γι’ αυτόν που θαυμάζω, για τον τρόπο που ξετυλίγει τις υποθέσεις του κρατώντας τον αναγνώστη σε εγρήγορση, είναι ο Stuart Nevill.



Πιστεύετε στη δικαίωση μέσω εκδίκησης; Συναντάτε συχνά ανατροπές, πλεκτάνες, περιπέτειες και απρόβλεπτα γεγονότα στην καθημερινότητά σας; Υπάρχει αληθινή φιλία, αλληλεγγύη και τιμή γύρω μας; Ηθικοί φραγμοί σε ανθρώπους του νόμου και παράνομους; Στη μάχη της υπομονετικής μεθοδικότητας και των βιαστικών αποτελεσμάτων, τι προτείνετε; 


Β. Β. Προσωπικά, δεν είμαι ο άνθρωπος που θα σκεφτεί να εκδικηθεί κάποιον. Θεωρώ ότι η πιο γλυκιά εκδίκηση που μπορεί να πάρει κάποιος βγαίνει από την προσωπική του εξέλιξη, αφήνοντας πίσω του κακώς κείμενα. Ανατροπές, πλεκτάνες, αληθινή φιλία, αλληλεγγύη… είναι όλα μέσα στη ζωή. Όλοι τα έχουμε ζήσει κι αν όχι, κάποια στιγμή με κάποιο τρόπο και για κάποιο λόγο, θα τα ζήσουμε. Επίσης, εγώ έχω διαφορετικά την έννοια της παρανομίας στο μυαλό μου. Για παράδειγμα, ο Ρομπέν των Δασών για πολλούς είναι ένας κλέφτης, αλλά για εμένα είναι ένας ήρωας. Θα αποφύγω να απαντήσω, καθώς η απάντησή μου ίσως παρερμηνευτεί από κακοπροαίρετα μυαλά. Όσο για την τελευταία σας ερώτηση, θα απαντήσω, όπως λέει και ο λαός: όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Όλα πρέπει να γίνονται στην ώρα τους και αν είναι κάτι να συμβεί, θα συμβεί. Και το λέει ένας άνθρωπος που έγραψε ένα βιβλίο το οποίο έμεινε για έξι χρόνια -και κάτι- θαμμένο σε ένα παλιό στικάκι. 


Ποιες δυνάμεις του σύμπαντος συνωμότησαν για να παραδεχτεί την πρώτη προσπάθεια ενός συγγραφέα μια τόσο αναγνωρισμένη εκπρόσωπος του ίδιου κόσμου; Αν το μετατρέπαμε σε ποσοστά, τι μερίδιο θα καταλάμβανε το ταλέντο κάποιου, η φαντασία του, η έμπνευση, η τύχη και οι γνωριμίες, για να ξεχωρίσει; 


Β. Β. Το ποιες δυνάμεις συνωμότησαν δεν μπορώ να το ξέρω. Προφανώς και μιλάμε για την αγαπημένη μου Χρυσηίδα Δημουλίδου. Εγώ της έκανα δώρο ένα βιβλίο, λίγο πριν βγει στην πώληση, με μια αφιέρωση και ένα μεγάλο ευχαριστώ, επειδή κάποτε, όταν οι μισοί εκδοτικοί οίκοι της Ελλάδας απέρριψαν το ίδιο βιβλίο, εκείνη με προέτρεψε να συνεχίσω την προσπάθεια και ότι η δικαίωση θα ερχόταν, όπως και έγινε. Από εκεί και έπειτα, για το τι συνέβη, θα πρέπει να ρωτήσετε την ίδια. Όσο για τα ποσοστά, νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει μια αρμονία στα νούμερά τους για να πάρουμε το ποθητό αποτέλεσμα, εκτός κι αν μιλάμε για την Ελλάδα, όπου μόνο η τύχη και οι γνωριμίες αποτελούν το 90% στο να γίνει κάτι επιτυχία. 


Πριν κλείσουμε, θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες σας; Δέχεστε όλες τις κριτικές του κοινού; Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα του Βαγγέλη Βουραζάνη τώρα; Πού μπορεί να σας βρει κάποιος; 


Β. Β. Βεβαίως και δέχομαι όλες τις κριτικές, καλές και κακές. Δε δέχομαι το να με προσβάλλει κάποιος, χωρίς να μου αιτιολογήσει το λόγο που το κάνει. Φυσικά και δε γίνεται ένα βιβλίο να αρέσει σε όλους. Άλλοι θα το αγαπήσουν, άλλοι όχι. Κάθε γνώμη είναι σεβαστή. Κάτι προς όλους, όχι μόνο αυτούς που θα πιάσουν στα χέρια τους το βιβλίο, θέλω να πω ένα: κυνηγήστε τα όνειρά σας, όσα εμπόδια κι βρεθούν στο διάβα σας, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να σας πείσουν ότι δε θα καταφέρετε να τα κάνετε πραγματικότητα. Θυμηθείτε αυτό που θέλατε να γίνετε, όταν ήσαστε παιδιά και μη φοβάστε να επιχειρήσετε. Και η αποτυχία, άλλωστε, κομμάτι της επιτυχίας είναι. 

Από εκεί και έπειτα το να με βρει κανείς είναι πολύ απλό. Όποιος θέλει μπορεί να αποστέλλει στο προσωπικό μου mail: vagvourazanis@yahoo.com ή να μου στείλει αίτημα φιλίας στο facebook και να επικοινωνήσουμε από εκεί ή να κάνει likeστη σελίδα μου στο facebook όπου επίσης μπορεί κι εκεί να αποστείλει μήνυμα, αλλά και να γράψει κάποια κριτική για το πρώτο μου βιβλίο, αλλά και να ενημερώνεται σχετικά με επικείμενες παρουσιάσεις και τις επόμενες δουλειές μου στον κόσμο της λογοτεχνίας. 





Από μένα, ακόμα ένα μεγάλο ευχαριστώ για το χρόνο σας και πολλές επιτυχίες σε όλους τους τομείς. Μακάρι το βιβλίο σας να βρει την ανταπόκριση και αποδοχή που ονειρεύεστε, γιατί του αξίζει. 

Β.Β. Εγώ σας ευχαριστώ αλήθεια πολύ για την ευκαιρία που μου δίνεται μέσα από τη σελίδα των Θεματοφυλάκων να συστηθώ στο κοινό και ένα τεράστιο ευχαριστώ για τις όμορφες ευχές σας! 


Επιμέλεια κειμένου/συνέντευξη: Χαρά Δελλή 
Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :