Header Ads

Νέα

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Δήμητρα Σωκράτους




Σήμερα, αφιερώνουμε την ημέρα στη συγγραφέα Δήμητρα Σωκράτους και στο βιβλίο της «Η Μαίρη και το λευκό μπιζέλι» Ένα βιβλίο που αναφέρεται στο παιδικό καρκίνο. Ελάτε λοιπόν να γνωρίσουμε τη Δήμητρα Σωκράτους από τη πανέμορφη Κύπρο αλλά να μάθουμε και για το λευκό μπιζέλι.

  ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η Δήμητρα Σωκράτους γεννήθηκε στην Πάφο. Είναι απόφοιτη του τμήματος Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου, με δευτερεύον πτυχίο στις Γαλλικές σπουδές και μεταπτυχιακό στο Θέατρο στην εκπαίδευση. (Πανεπιστήμιο Warwick). Είναι εκπαιδευτικός, εμψυχώτρια Θεατρικού Παιχνιδιού κι εκπαιδεύτρια ειρήνης κι ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γράφει παραμύθια, διηγήματα και ποίηση. Διακρίθηκε στους Δελφικούς Αγώνες Ποίησης της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (2016). Της απονεμήθηκε το Βραβείο στον Διαγωνισμό Ποίησης στη μνήμη Ευγενίας Παλαιολόγου-Πετρώνδα για ανέκδοτη ποιητική συλλογή (Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού Νεανικού Βιβλίου) κι έπαινος στον Ε΄ Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό Καισάριος Δαπόντες (2016). Έλαβε το Α΄ Βραβείο στον Διαγωνισμό Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού του Ρ.Ι.Κ. (Επλάνεψές με Μάνα μου, στιχουργός, 2008).
Πέραν των αριστείων ακαδημαϊκής επίδοσης, έλαβε το Βραβείο Κοινωνικής Προσφοράς του Ροταριανού Ομίλου Λευκωσίας (Πανεπιστήμιο Κύπρου,2005). Αποτελεί ενεργό μέλος κι εθελόντρια σε πολλούς κοινωνικοπολιτιστικούς οργανισμούς και ομάδες νεολαίας στην Κύπρο.


Σύντομο βίντεο για την εθελοντική της δράση, αναρτήθηκε στην επίσημη ευρωπαϊκή ιστοσελίδα, για το Ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού 2011. Διετέλεσε συντονίστρια του εργαστηρίου Νεολαία και Πολιτισμός του Πάφος 2017 Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης και συν-συντονίστρια του Κυπριακού Δικτύου Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου.

Καλησπερίζουμε τη συγγραφέα Δήμητρα Σωκράτους και την ευχαριστούμε για τη συνέντευξη που παραχώρησε στους «Θεματοφύλακες Βιβλίων». Πείτε μας, πότε ξεκίνησε, για σας, το μαγικό ταξίδι της συγγραφής;

Δ. Σ. Πριν καμιά εικοσπενταριά χρόνια, γύρω στα οκτώ μου, πήρα δώρο, για τη γιορτή μου, ένα ημερολόγιο. Ξεκίνησα, λοιπόν, να γράφω αυθόρμητα και πιο συστηματικά, αργότερα, στην εφηβεία μου, σκέψεις, συναισθήματα, εμπειρίες, ό, τι παρατηρούσα και βίωνα γύρω μου. Στα φοιτητικά μου χρόνια, η συγγραφή έγινε πια μια πολύτιμη ανάγκη έκφρασης, επίγνωσης και κατανόησης του εαυτού μου και του κόσμου γύρω μου, μέσα από την ποίηση και το γράψιμο ιστοριών για παιδιά κι ενήλικες.

Ποια ήταν τα βιβλία που σας κρατούσαν συντροφιά στη παιδική σας ηλικία;

Δ.Σ. Από μικρή διάβαζα διαρκώς πάρα πολλά παραμύθια, τα γνωστά κλασικά παραμύθια, τους μύθους του Αισώπου, Ελληνική μυθολογία, κόμικς, τα μικρά τεύχη με τις περιπέτειες του Καραγκιόζη και του Χότζα (απομεινάρια των παιδικών αναγνώσεων της μητέρας μου) κι άλλα βιβλία, όχι μόνο παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, αλλά και βιβλία για ενήλικες. Εννέα ετών, διάβασα σε μια μέρα το «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη. Ξενύχτησα να το τελειώσω… Αυτό ήταν! Μαγεύτηκα! Μέχρι να πάω γυμνάσιο, διάβασα όλα τα βιβλία Κλασσικής, Παιδικής  μα κι Ενήλικης λογοτεχνίας στην οικογενειακή μας βιβλιοθήκη, διαβάζοντας δυο-τρεις φορές καθένα από τα βιβλία του αγαπημένου συγγραφέα, του  Ιουλίου Βερν.

Πιστεύετε ότι τα παιδιά διαβάζουν σήμερα; Αν ναι τι επιλέγουν να διαβάσουν;

Δ.Σ. Ως εκπαιδευτικός και θεατροπαιδαγωγός, βλέπω μια καλή μερίδα παιδιών να διαβάζουν, να αγαπούν τα βιβλία και να απολαμβάνουν τους μαγικούς τους κόσμους. Σίγουρα αυτό το ποσοστό θα μπορούσε να ήταν ακόμα μεγαλύτερο, ιδιαίτερα μάλιστα στους εφήβους, οι οποίοι μεγαλώνοντας αποκτούν άλλα ενδιαφέροντα, έχουν περιορισμένο ελεύθερο χρόνο λόγω των ‘καταναγκασμών ‘της σχολικής μάθησης και δυσκολεύονται να απομονωθούν και ν’ αφεθούν στη συντροφιά ενός καλού βιβλίου.
Με προβληματίζει η τόσο δυνατή και ελκυστική επιρροή των ηλεκτρονικών μέσων στη ζωή των παιδιών, η οποία τα μετατοπίζει σε έναν ψηφιακό κόσμο. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη και αν κρατάω τα παιδιά σε επαφή με το καλό βιβλίο. Με εντυπωσιάζουν μάλιστα περιπτώσεις παιδιών κι εφήβων που διαβάζουν κι από τον υπολογιστή, ή το τάμπλετ ‘κατεβάζοντας’ βιβλία από το διαδίκτυο και αποθηκεύοντας τα στο κινητό τους ώστε να έχουν πρόσβαση σε αυτά, όποια ώρα και όπου τα ίδια το επιθυμούν. Βλέπω πως τα μικρότερα παιδιά αγαπούν τόσο τα κλασσικά παραμύθια όσο και τα βιβλία σύγχρονων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Όσο για τα μεγαλύτερα, η εικόνα που έχω είναι, πως επιλέγουν  βιβλία σύμφωνα με τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τους, βιβλία με θεματικές όπως η φιλία, ο έρωτας, οι περιπέτειες, σύγχρονα και πιο μεταφυσικά θέματα.



Το βιβλίο σας ‘Η Μαίρη και το λευκό μπιζέλι’ αναφέρεται στον παιδικό καρκίνο. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα;

 Δ.Σ. Προσωπικά βιώματα με άτομα του οικογενειακού και φιλικού μου περιβάλλοντος τα οποία είχαν την εμπειρία του καρκίνου, με έκαναν να αντιληφθώ τη δυσκολία των ανθρώπων να διαχειριστούν την ασθένεια, τα συμπτώματά της, τις συνέπειες της θεραπευτικής διαδικασίας, αλλά και να εκφραστούν γύρω από τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.

Γράφοντας την ιστορία της Μαίρης, θέλησα πρώτα-πρώτα, να δοκιμάσω να δώσω απαντήσεις στα δικά μου ‘’γιατί’’ γύρω από τα Λευκά Μπιζέλια με έναν τρόπο διαφορετικό, πιο θετικό και παιχνιδιάρικο.

Επιχείρησα να δώσω απαντήσεις σε παιδιά του περιβάλλοντος μου που είχαν να κάνουν με τα Λευκά Μπιζέλια στο δικό τους σώμα ή στο σώμα αγαπημένων τους προσώπων. Ψάχνοντας να βρω  ιστορίες για παιδιά που να αναφέρονται στα Λευκά Μπιζέλια, εντόπισα ελάχιστα δείγματα γραφής στην Κυπριακή κι Ελληνική παιδική λογοτεχνία.

Κι όπως αναφέρει ο αγαπητός Κύπριος συγγραφέας, εκδότης και ποιητής, Τάσος Αριστοτέλους, όταν δε βρίσκει τα βιβλία που θέλει να διαβάσει, κάθεται και τα γράφει ο ίδιος. Έτσι κι εγώ, κάθισα κι έγραψα αυτό που αναζητούσα.

Μια ιστορία, η οποία, δίνοντας έμφαση στη δύναμη, στο θαύμα και στην αγάπη της καρδιάς, να επιχειρεί να φέρει τον κάθε μικρό αναγνώστη σε επαφή με τις ‘πραγματικότητες’ ενός παιδιού με καρκίνο και να τον ενδυναμώσει, ως ένα πρώτο εργαλείο ‘απενοχοποίσης’, ώστε να μιλήσει κανείς για την ασθένεια αυτή ή για άλλη πάθηση.





Τι μήνυμα παίρνει ένα παιδί, ένας έφηβος, διαβάζοντας το βιβλίο σας;


Δ.Σ.  Καταρχήν, να αναφέρω ότι η όλη ιστορία, παρουσιάζεται μέσα από φαντασία, συμβολισμούς, μεταφορές, ευαισθησία, θετικότητα και χιούμορ με τη ‘θεραπευτική συνοδεία’ των φωτεινών χρωμάτων της εικονογράφησης της εικαστικού Δρος Στέλλας Καραγιώργη. Το Λευκό Μπιζέλι αντιπροσωπεύει το θέμα υγείας που αντιμετωπίζει η μικρή ηρωίδα, τον καρκινικό όγκο στο κεφάλι της. Η Μαίρη, αποδεχόμενη την πρόκληση του Λευκού Μπιζελιού- σύμβολο για κάθε τι άγνωστο, δύσκολο και διαφορετικό που καλούμαστε να εξερευνήσουμε ως πρόκληση ζωής- καταφέρνει, στην ουσία, να μυηθεί στη δική της παιδική σοφία, ομορφιά κι αρμονία.

Το μήνυμα της ιστορίας, είναι η ίδια η ζωή, η θέληση να αντιμετωπίσουμε ό, τι μας  φαίνεται δύσκολο, διαφορετικό, ό, τι μπορεί να μας φοβίζει επειδή, απλά, δεν το έχουμε γνωρίσει ακόμη. Μήνυμα είναι και η περιπλάνηση προς το εκάστοτε Λευκό Μπιζέλι μας, μια εξωτερική πορεία που είναι και ταυτόχρονα εσωτερική, ένα ταξίδι-συναπάντημα με τον εαυτό μας, ώστε να εξελιχθούμε και να εφοδιαστούμε με γνώσεις, αρετές κι αξίες, γιατί στο τέλος μένει μονάχα η γνώση κι η κατανόηση, η σοφία κι η αγάπη.


Έχετε ασχοληθεί με το παιδικό θέατρο. Θα θέλατε να γράψετε ένα θεατρικό έργο για παιδιά;

Δ.Σ .Ως θεατροπαιδαγωγός, ομολογώ πως μέχρι στιγμής κλίνω περισσότερο στο να ασκώ την ιδιότητά μου ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, συντονίζοντας βιωματικά εργαστήρια, στα οποία τα παιδιά, οι έφηβοι, οι νέοι ή ακόμα κι ενήλικες, εξερευνούν, πειραματίζονται, αναπαριστούν, αναστοχάζονται γύρω από διάφορες θεματικές, εμπλέκοντας ενεργά τον εαυτό τους σε θεατρικές συμβάσεις και στρατηγικές. Έχω σκεφτεί πως θα μπορούσα να γράψω κάποια θεατρικά έργα με συγκεκριμένες θεματικές για παιδιά, όμως μέχρι στιγμής, δεν έτυχε να το δοκιμάσω. Να μια όμορφη πρόσκληση για το μέλλον!


Υπάρχει ήδη στο μυαλό σας ο ήρωας ή η ηρωίδα του επόμενου βιβλίου σας;

Δ.Σ. Υπάρχουν ήδη ήρωες και ηρωίδες σε ιστορίες και παραμύθια που έχω γράψει και τα οποία δεν έχουν εκδοθεί ακόμη. Υπάρχουν στο μυαλό μου κι άλλοι ήρωες, οι οποίοι γεννιούνται, αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους  κι απλά χρειάζονται χρόνο ώστε να δομηθούν ή να αποδομηθούν κατάλληλα, ώστε να λάβουν μια τελική, ουσιαστική μορφή και να μπορέσουν να ηγηθούν  και να μοιραστούν τη δική τους ιστορία με το αναγνωστικό κοινό των παιδιών.


                       
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ


Πώς η δύναμη, το θαύμα κι η αγάπη της καρδιάς της μικρής Μαίρης  μπορούν να την οδηγήσουν στη βαθύτερη κατανόηση της ζωής και των προκλήσεων της; Ένα παραμυθένιο ταξίδι αναζήτησης της παιδικής αλήθειας για τον καρκίνο.
Η Μαίρη κι ένα Λευκό Μπιζέλι μες το κεφάλι της. Σκοπός της μικρής ηρωίδας να το βρει και να το γνωρίσει. Περιπλανώμενη σε κόσμους πολύχρωμους και ονειρομαγικούς, συναντά πλάσματα, που της προσφέρουν τις γνώσεις και το φως τους, βοηθώντας την να κατανοήσει καλύτερα τον ίδιο της τον εαυτό .
Θα έρθει άραγε η στιγμή να ανταμώσει με το Λευκό της Μπιζέλι; Και τότε, τι;

Μια ιδιαίτερη ιστορία που επιχειρεί με αξιοσημείωτη προσοχή κι ευαισθησία, να φέρει τους μικρούς αναγνώστες σε επαφή με τις πραγματικότητες ενός παιδιού με καρκίνο και να τους ενδυναμώσει.

Μια ιστορία, δοσμένη μέσα από φαντασία , θετικότητα, συμβολισμούς και χιούμορ, με τη θεραπευτική  συνοδεία των φωτεινών χρωμάτων της εικονογράφησης της εικαστικού Δρος Στέλλας Καραγιώργη, η οποία περιλαμβάνει σύμβολα  και φιγούρες από κυπριακά αρχαϊκά αγγεία.

Συνέντευξη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Επιμέλεια κειμένου:Νεκταρία Πουλτσίδη
Επεξεργασίας εικόνας:Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :