Header Ads

Νέα

Αποσπάσματα από «ΤΑ ΕΠΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»

 «Ο Αλέξανδρος ετοίμαζε την Άστελον για τον μεγάλο πόλεμο. Πίστευε πως ο Φόβος θα επέλεγε η τελική μάχη να γίνει στη μοναδική ελεύθερη πόλη των ανθρώπων. Ήξερε επίσης πως είχε ελάχιστο χρόνο, ώστε να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να τον ακολουθήσουν και να τους συγκεντρώσει σ’ έναν μεγάλο στρατό. Ένα βροχερό βράδυ λίγο πριν φύγει με κάποιους στρατιώτες για να ελευθερώσει κι άλλες πόλεις, θέλησε να μείνει μόνος για να σκεφτεί τις επόμενες κινήσεις του. Το δωμάτιο ξαφνικά σκοτείνιασε. Το αγόρι σήκωσε αργά το ξίφος του. Ένα τσεκούρι απ’ την απέναντι θήκη πετάχτηκε μόνο του πάνω στο γενναίο παιδί μα εκείνο το απέφυγε. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή…



«Είσαι η Δυστυχία, αφέντρα σ’ αυτό το μέρος» είπε ο Άρης στη γυναίκα. «Ναι. Είμαι η μόνη που σ’ αγαπάει σ’ αυτόν τον κόσμο Άρη. Από μωρό που ήσουν σε παρακολουθούσα και σε πρόσεχα. Κανείς άλλος δεν σ’ αγαπάει. Μονάχα εγώ σε νοιάζομαι πραγματικά. Η μαμά σου σ’ εγκατέλειψε, ο μπαμπάς σου σε μεγάλωσε από λύπηση και με ψέματα. Όσο για τον φίλο σου, αυτός σου κάνει παρέα μόνο και μόνο για να γελάει από μέσα του. Μοναχά εγώ σ’ αγαπάω στ’ αλήθεια. Πες ότι και συ μ’ αγαπάς και θα σου δώσω ό,τι ποθεί η ψυχή σου κι ό,τι σου έχουν στερήσει. Μόνο πες ότι μ’ αγαπάς». Τα σκοτεινά λόγια της Δυστυχίας άλλαζαν σιγά σιγά τον χαρακτήρα του Άρη. Μα στο μυαλό του ήρθαν όλες οι φωτεινές στιγμές που ’χε ζήσει ως τότε…




«Δεν πρέπει να ξεχνάμε και ν’ αρνιόμαστε την πραγματικότητα, όσο σκληρή κι αν είναι. Αν την αγαπήσουμε και τη δεχτούμε, θα μπορέσουμε να γίνουμε καλύτεροι. Η πραγματικότητα μοιάζει πολλές φορές μ’ ένα ταλαιπωρημένο και μαραμένο φυτό. Κάποιοι χρησιμοποιούν τα ψέματα για να στολίσουν το φυτό. Τούτα λοιπόν τα στολίδια είναι λαμπερά κι αρέσουν σχεδόν σε όλους, μα κάνουν το φυτό να είναι κι αυτό ψεύτικο, δίχως άρωμα και δίχως να στάζει απ’ τα φύλλα του η δροσιά της άνοιξης. Εάν όμως το περιποιηθούμε μόνοι μας με όλη μας την αγάπη, εάν πετάξουμε από πάνω του τα ζιζάνια, το έχουμε να κοιτάζει κάθε μέρα τον ήλιο και το ποτίζουμε με φρέσκο νερό, τότε θ’ ανθίσει στ’ αλήθεια. Θα μας χαρίζει κάθε στιγμή τις πλούσιες μυρωδιές του και θα αγαλλιάζει τις καρδιές μας με την όμορφη εικόνα του. Μη φοβάστε να αγαπήσετε την πραγματικότητα και να τη βοηθήσετε να ανθίσει αληθινά, γιατί έτσι θ’ ανθίσετε κι εσείς». Μετά τον λαμπρό λόγο της Αλήθειας όλοι ζητωκραύγασαν και αφέθηκαν στο γλέντι, στα τραγούδια και στους χορούς…»


Αλέξανδρος Δαμουλιάνος


Τρία αποσπάσματα από «ΤΑ ΕΠΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» εκδόσεις Πνοή 2017.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :