Header Ads

Νέα

Κρατώντας ημερολόγιο


γράφει η Ηώ Αυγέρη

Είναι εκείνες οι μέρες που βρίσκεις λίγες στιγμές ηρεμίας και απλώς επιθυμείς να απολαμβάνεις την απραγία στον καναπέ σου. Κλείνεις τα μάτια χαμογελώντας στη σιωπή και έπειτα από λίγο βρίσκεις ευκαιρία να αναδεύσεις τις αποθήκες του μυαλού. Τ’ αμπάρια της ζωής που έχεις φυλαγμένα τα πιο πολύτιμα, τα πιο σπάνια βιώματά σου. Μπλέκεσαι ανάμεσα στις αναμνήσεις δίχως να επιλέγεις χρονικές στιγμές.


Τις ζωντανεύεις ξανά και νιώθεις πότε την καρδιά να χτυπά χαρούμενα, πότε ταραγμένα και πότε νοσταλγικά. Ξεσκονίζεις το μοναδικό φωτογραφικό άλμπουμ που μοιράζεσαι με τον εαυτό σου και πολλές φορές διαπιστώνεις ότι συνθέτοντας τα κομμάτια μιας περιπέτειας κάποιες από τις λεπτομέρειες έχουν ξεθωριάσει.

Κάθε που ο χρόνος προχωρά, παίρνοντάς σε μαζί του, όσα πίσω σου αφήνεις χάνουν λίγο από την πρότερη λάμψη τους. Εικόνες, λόγια και συναισθήματα γερνούν, ευάλωτα και αυτά στον αδίστακτο καιρό που περνά. Τα μάτια σου ανοίγουν και ένας αναστεναγμός ξεφεύγει από τα χείλη. Τίποτα απ’ όλα αυτά που σε διαμόρφωσαν, δίδαξαν και έχτισαν τη ζωή σου δε θες να χάσεις, δε θες να ξεχάσεις. Τίποτα απ’ όσα σε έκαναν να γελάσεις βροντερά ή να αντιληφθείς τη δύναμη των παλμών σου δεν επιθυμείς να βυθιστούν στον πυθμένα του νου για πάντα. 

Ιστορίες που λαχταράς να αφηγηθείς. Περιπέτειες που ενθουσιάζεσαι να μοιραστείς και εμπειρίες που νιώθεις καθήκον να περιγράψεις. Και τότε, με τον νου, τρέχεις πίσω στα παιδικά σου χρόνια, στην ηλικία που κλεινόσουν στο δωμάτιο και έβγαζες κάτω από το στρώμα το μικρό χρωματιστό βιβλιαράκι σου. Το τετράδιο με το ψεύτικο λουκέτο και το κλειδί που φύλαγες σαν θησαυρό σε μυστικές κρυψώνες. Εκείνο που γέμιζες τις σελίδες του μέρα-μέρα, ως λιλιπούτειος συγγραφέας, καταγράφοντας αλήθειες πλούσιες από γλυκό συναίσθημα. Οι λέξεις απαιτούσαν την αποτύπωσή τους, πολλές φορές βιαστικά και άλλες φορές αναμένοντας την έγκρισή σου, καθώς τις διπλοσκεφτόσουν, δαγκώνοντας το καπάκι από το στυλό σου. 

Καθημερινές ιστορίες στολισμένες με αθωότητα και αυθορμητισμό. Αναγκεμένες από καχυποψία και μνησικακία. Αναμνήσεις που δεν θα χάσουν τις λεπτομέρειές τους· το αντίθετο, βγάζοντάς τες στην επιφάνεια μετά από χρόνια, θα σε ταξιδέψουν σε εκείνη την υπέροχη ηλικία που ένιωθες ικανός να αλλάξεις τον κόσμο. Δυνατός να τον σηκώσεις στις πλάτες σου και να τρέξεις στο φως. Γεμάτος όρεξη και φαντασία να σβήσεις τις ατέλειες της πλάσης και να τη ζωγραφίσεις από την αρχή. Όταν θα ανοίξεις ξανά αυτό το ημερολόγιο, θα διαπιστώσεις με χαμόγελο πως μέσα του υπάρχουν οι ομορφότερες ιστορίες ανάμεσα απ’ όλες όσες στη μετέπειτα ζωή σου διάβασες. 

Ένα βιβλίο άξιο θαυμασμού, γιατί θα σου θυμίσει όσα ξέχασες, όσα τα χρόνια έφθειραν και οι υποχρεώσεις αλλοίωσαν. Γι' αυτό γίνε παιδί ξανά και διάλεξε ένα τέτοιο τετραδιάκι, με σχέδια βγαλμένα από παραμύθι. Με ψεύτικο λουκέτο και κλειδί που θα κρεμάσεις στον λαιμό σου πια. Άνοιγέ το κάθε μέρα και γράφε, νικώντας τους Δαιδάλους της μνήμης, αφού κρατώντας ημερολόγιο είναι σα να προστατεύεις τον ανεκτίμητο πίνακα της ζωής σου από τις ζημιές του χρόνου που ζηλεύει και κλέβει τις λεπτομέρειες και τα φανταχτερά του χρώματα. Κρατώντας ημερολόγιο, κρατάς τη μνήμη ζωντανή!


-Οι αναμνήσεις μας είναι ο μοναδικός παράδεισος από τον οποίο δεν μπορούμε να εκδιωχθούμε- Ζαν Πολ Ρίτσερ


επιμέλεια κειμένου/επεξεργασία εικόνας: Νάγια Γούγου-Μητροπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :