Header Ads

Νέα

Προτάσεις βιβλίων με αφορμή την γιορτή του πατέρα

Άρθρο/προτάσεις: Αγγελική Παπαθανασίου

Εκτός από τη γιορτή της μητέρας, υπάρχει και η γιορτή του πατέρα. Η ημέρα του πατέρα πρωτογιορτάστηκε στις 19 Ιουνίου 1910. Γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.

Η Αμερικανίδα Σονόρα Σμάρτ Ντοντ ήθελε να καθιερώσει μια γιορτή για τον πατέρα, ανάλογη με αυτή της μητέρας, για να τιμήσει τον πατέρα της Τζάκσον Σμάρτ, που ήταν βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου και μεγάλωσε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας του.

Αν και έγιναν κάποιες προσπάθειες για να επισημοποιηθεί η γιορτή, μόλις το 1966, καθιερώθηκε επίσημα από τον Πρόεδρο Johnson και οριστικοποιήθηκε το 1972 από τον πρόεδρο Νίξον.

Στη χώρα μας, η γιορτή καθιερώθηκε από το Σύλλογο διαζευγμένων ανδρών, εξαιτίας της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν οι μπαμπάδες στα δικαστήρια, σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών.

Η γιορτή του πατέρα έχει να κάνει με τη συνεισφορά των μπαμπάδων στο κοινωνικό σύνολο. Έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας, γιατί πολύ συχνά οι μπαμπάδες έχουν δευτερεύοντα ρόλο στη κοινωνία.

Χρόνια πολλά λοιπόν στους μπαμπάδες που γιορτάζουν φέτος στις 18 Ιουνίου!!!

Διαλέξαμε για τους μπαμπάδες, βιβλία από την παιδική λογοτεχνία που τους αφορούν και τους τα αφιερώνουμε.

Ο Μπαμπάς μου ο Ήρωας μου 
 ( του Παναγιώτη Δημητρόπουλου)


- Κοίτα, μπαμπά, κοίτα!
-Τι συμβαίνει, κορίτσι μου; Δεν βλέπω τίποτα περίεργο.

-Δες το παιδάκι στο απέναντι πεζοδρόμιο. Είναι ο Στέφανος, ο συμμαθητής μου.

- Ο κύριος που βαδίζει στο πλάι του είναι ο μπαμπάς του.
Μα είναι αλλιώτικος. Όχι σαν κι εσένα.

- Αλλιώτικος; Γιατί;

-Να... αυτός ο κύριος -όλα τα παιδιά το λένε- δεν είναι o αληθινός μπαμπάς του.

Μια συναρπαστική ιστορία που καταδεικνύει πως γονιός δεν είναι απαραίτητα όποιος γεννά παιδιά, αλλά εκείνος που συνειδητά ζει για τα παιδιά του.

Εικονογράφηση: Αγγελική Δρακάκη





Ο δικό μου Μπαμπάς
 (του Μάκη Τσίτα)


Όλοι οι μπαμπάδες είναι καλοί. Αν ρωτήσετε τα παιδιά τους, θα σας το πουν.

Όμως ο δικός μου ο μπαμπάς είναι ο καλύτερος! Κι αυτό που λέω είναι πέρα για πέρα αλήθεια.

Εικονογράφηση: Λίλα Καλογερή.







Ευτυχώς ο μπαμπάς έφερε το γάλα
Neil Gaiman

Ήμουν, που λέτε, πάνω στην άκρη της σανίδας και με περίμενε σίγουρος θάνατος, όταν ξαφνικά μια σκοινένια σκάλα ακούμπησε τον ώμο μου και άκουσα μια βαθιά και βροντερή φωνή να μου λέει ΓΡΗΓΟΡΑ! ΑΝΕΒΑ ΣΤΗ ΣΚΑΛΑ!

Ανακαλύψτε πόσο περίεργα μπορούν να γίνουν τα πράγματα σ’ αυτό το ξεκαρδιστικό μυθιστόρημα, όταν το ταξίδι στο χρόνο μπλέκεται με τα δημητριακά για πρωινό!......

Εικονογράφηση: Skottie Young


Ακόμα και οι Μπαμπάδες 
(του Φίλιππου Μανδηλαρά)


Ο Μανόλης αγαπάει τα σκυλιά και τα θέλει για παρέα και για να παίζει µμαζί τους. Ο µπαµπάς του τα θέλει για να τα παίρνει µμαζί του στο κυνήγι και δεν αφήνει το Μανόλη να τα χαϊδεύει, γιατί τα "κακομαθαίνει". Στο Μανόλη αρέσει πολύ να βλέπει τα πουλιά έτσι όπως πετάνε σε σχηματισμούς στον ουρανό. Στο µπαµπά του αρέσει να τα σημαδεύει και να τα τρώει ψητά στη σχάρα. Όταν ξεκινάει, λοιπόν, η κυνηγετική περίοδος, ο Μανόλης κι ο µπαµπάς του βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Μέχρι που, µε αφορμή ένα πανάκριβο τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο, ο Μανόλης αποφασίζει να δράσει... Ένα βιβλίο για το κυνήγι, τη φιλοζωία και τη σχέση πατέρα - γιου σ' έναν κόσμο όπου τα όπλα, το κυνήγι και τα αυτοκίνητα αποτελούν δείγμα ανδρισµού.

Ευχόμαστε σε όλους τους μπαμπάδες να είναι καλά και να αφιερώνουν χρόνο στα παιδάκια τους!!!

                                             Επιμέλεια κειμένου:Νεκταρία Πουλτσίδη
Επεξεργασίας εικόνας:Παναγιώτα Γκουτζουρέλα





Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :