Header Ads

Νέα

Παρέα με την Κική Παπαδάτου.....





Βιογραφικό

Η Κική Παπαδάτου γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε Προγραμματισμό και Ανάλυση Η/Υ.
Εργάστηκε  για 34 χρόνια, στην Εθνική Tράπεζα από όπου και συνταξιοδοτήθηκε σχετικά πρόσφατα.
Έχει κυκλοφορήσει βιβλίο με διηγήματά της από τις εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ-Δ.ΒΙΤΣΟΣ, με τίτλο «Μικρές στιγμές..μικρές ζωές».
Φανατική αναγνώστρια, λατρεύει τη Λογοτεχνία.

Ασχολείται επίσης με ζωγραφική, decoupage, κόσμημα, πλέξιμο.




Συνέντευξη

Να καλωσορίσω την Κική Παπαδάτου τη συγγραφέα της συλλογής διηγημάτων με τίτλο «μικρές ζωές…μικρές στιγμές» και να ευχηθώ καλή πορεία να έχει. Ξεκινώντας, θα ήθελα από την Κική να συστηθεί στους φίλους της σελίδας μας, λέγοντας κάποια πράγματα για τον εαυτό της που πιθανόν δε χωράνε σε ένα βιογραφικό σημείωμα.

Κ.Π: Να ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου για την φιλοξενία και να ευχηθώ για  τον καθένα χωριστά προσωπική ευτυχία και υγεία.
Κι έρχομαι να απαντήσω στην ερώτηση. Εκτός  από αυτά που γράφει ένα -αναγκαστικά-  τυπικό βιογραφικό, μπορώ να πω για εμένα, ότι μεγάλωσα με πολύ αγάπη από την οικογένειά μου, σε μια γειτονιά του κέντρου της Αθήνας, όπως ήταν τις δεκαετίες του ΄60 - ΄70 οι Αθηναϊκές γειτονιές. Ήμουν μοναχοπαίδι και ανάμεσα στα παιχνίδια μου με τις κούκλες και με τα παιδιά της γειτονιάς, χωρούσαν πολλά βιβλία που μέσα από αυτά πλημμύριζε η ζωή μου  ιστορίες και όνειρα. Η ζωή μου άλλαζε και μαζί διαμορφωνόταν ανάλογα και ο χαρακτήρας μου, όμως σταθερή και μόνιμη αξία στη ζωή μου, έμεινε το διάβασμα και τα βιβλία. Μέσα από αυτά, ένιωσα να πλαταίνει ο νους μου και να βαθαίνει η σκέψη μου.   
Kατά τ’ άλλα, θα έλεγα ότι έχω αναλυτική σκέψη, είμαι τελειομανής και κατά συνέπεια αγχώδης, με ενσυναίσθηση και μεγαλοψυχία. Έχω βέβαια όπως όλοι μας και τα ελαττώματά μου άλλωστε κανείς δεν είναι τέλειος…εκτός από την μπεσαμπέλ μου…ναι, αυτή την φτιάχνω τέλεια!

Το πρώτο σου βιβλίο, είναι ένα βιβλίο με  μικρά διηγήματα. Θα θέλαμε να μάθουμε, πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό το είδος, δεδομένου ότι μοιάζει να είναι «δύσκολο» και ιδιαίτερα από εμπορική άποψη.

Κ.Π: Έγραφα από τα εφηβικά μου χρόνια και πάντα μου άρεσε να γράφω μικρές σε μέγεθος ιστορίες. Με ενδιέφερε και με ενδιαφέρει ακόμα να εκφράσω εικόνες και συναισθήματα σε λίγες γραμμές, λιτά και απλά, χωρίς πολλά λογοτεχνικά στολίδια. Ένα μικρό διήγημα, όταν είναι γραμμένο με τέχνη και πάθος, μπορεί να μεταδώσει στον αναγνώστη πολλά μηνύματα και να του προκαλέσει συναισθήματα που -αν είναι δεκτικός- θα του ανοίξουν μικρές χαραμάδες σκέψης. Για τους λόγους αυτούς, δε θεωρώ ότι είναι εύκολο είδος το διήγημα για τον γράφοντα.
Τώρα ως προς την «εμπορική» απήχηση του διηγήματος, εκεί θεωρώ ότι υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία. Ειδικά στους δύσκολους οικονομικά καιρούς που διανύουμε. Οι αναγνώστες προτιμούν να διαθέσουν το υστέρημά τους (γιατί μην ξεχνάμε ότι το διάβασμα στην Ελλάδα θεωρείται ακόμα μια πολυτέλεια και όχι μια ανάγκη) για να αγοράσουν κυρίως μυθιστορήματα που τους δίνουν τη δυνατότητα να απολαύσουν πολύπλοκες ιστορίες με πολλούς και σύνθετους χαρακτήρες και να έχουν συντροφιά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Είναι φυσικό και το κατανοώ. Κι εγώ λατρεύω να διαβάζω μυθιστορήματα.  




Πολλοί διαφορετικοί ήρωες, πολλές διαφορετικές ιστορίες. Τι θέλεις να «περάσεις» στο αναγνωστικό κοινό με τα διηγήματά σου;

Κ.Π: Πολλές φορές συμβαίνουν γύρω μας, δίπλα μας, πράγματα που θες επειδή είμαστε προσηλωμένοι στα δικά μας βάσανά,  θες επειδή δεν έχουμε παρατηρητικότητα ή ακόμα και δεν έχουμε ενσυναίσθηση, δεν τα αντιλαμβανόμαστε. Ή μπορεί και να μας «βολεύει» κάπως να τα αγνοούμε. Με τα διηγήματά μου, θέλω να κάνω τον αναγνώστη να «σταθεί» και να αφουγκραστεί τον συνάνθρωπό του και να τον νιώσει, μέσα από τις μικρές στιγμές της καθημερινότητάς του. Νομίζω ότι καταλαβαίνοντας τον συνάνθρωπο, κατανοούμε καλύτερα και βελτιώνουμε τον εαυτό μας. 

Θα σου κάνω -ίσως-  κάποιες κοινότυπες ερωτήσεις…
Τι θα μπορούσε να αποτελέσει έμπνευση για έναν δημιουργό; Με ποιον ήρωα ή ηρωίδα σου ταυτίζεσαι; Περιλαμβάνει κάποιο διήγημά σου αυτοβιογραφικά στοιχεία; Ποιον ήρωα ή ηρωίδα σου αγάπησες πιο πολύ και για ποιο διήγημά σου νιώθεις πιο περήφανη;

Κ.Π: Μια τυχαία ματιά στο δρόμο, μια φράση ειπωμένη στο μετρό, μια συνάντηση φίλων ή γνωστών στην τράπεζα, ένα τυχαίο άγγιγμα, μια μουσική, ένα ζευγάρι καθισμένο δίπλα-δίπλα στο λεωφορείο, μια ανάμνηση, μια ιστορία που έζησα ή άκουσα, ένα βιβλίο που διάβασα… όλα πηγές έμπνευσης.
Όλοι οι ήρωες και οι ηρωίδες των διηγημάτων μου με περιλαμβάνουν. Όλους τους αγαπώ. Κάθε φορά που γράφω ένα διήγημα, γίνομαι ο ήρωας ή η ηρωίδα που περιγράφω. Με κάποιους στην πραγματικότητα, δε μοιάζω καθόλου. Μπορεί και να με νευριάζουν με τον τρόπο που σκέπτονται και δρουν. Αλλά τους κατανοώ, για αυτό και ασχολούμαι μαζί τους και «μπαίνω στα παπούτσια τους».
Περήφανη νιώθω όταν κάποιο διήγημά μου, έχει αγγίξει αυτόν που το διάβασε. Και αυτό το καταλαβαίνω από τα σχόλια που θα μου κάνει. Έχει τύχει να μου σχολιάσουν κάποιο διήγημα και να νιώσω ότι δεν κατάλαβαν καθόλου τι ήθελα να πω. Τότε προβληματίζομαι. Έχει τύχει φυσικά και το αντίθετο και εκεί είναι που νιώθω, ας το πούμε «περηφάνεια», αν και περισσότερο για συγκίνηση και ευγνωμοσύνη πρόκειται.


Στο διήγημα 'ο γκόμενος', η ηρωίδα είχε βρεθεί σε δίλημμα στο παρελθόν και ακολούθησε τον δρόμο που θεώρησε σωστότερο. Η Κική έχει βρεθεί σε παρόμοιο δίλημμα κι αν ναι, πώς το αντιμετώπισε;

Κ.Π: Τις περισσότερες φορές η ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους με διλήμματα. Άλλοτε  απλά ως προς την  ευκολία επιλογής και  άλλοτε δυσκολότερα, τέτοια που η επιλογή να είναι «απόφαση ζωής». 
Η ηρωίδα μου αποφάσισε αυτό, που η συνείδησή της τής υπέδειξε ως σωστό, ηθικό και τίμιο.  Δεν κρίνω την απόφασή της, αφού κάθε απόφαση που παίρνουμε, αντανακλά τον χαρακτήρα μας, την ανατροφή μας, την παιδεία μας κλπ. Πάντως θεωρώ, ότι αν είχε πάρει διαφορετική απόφαση από αυτή που της υπέδειξε η κουβέντα με τον εαυτό της, πάλι δε θα ήταν ήρεμη και χαρούμενη, αφού η συνείδησή της θα την «τσιγκλούσε» με τύψεις και ενοχές.
Μια από τις ομορφιές της ζωής, είναι ότι δεν ξέρουμε εκ των προτέρων την πορεία μας στο χρόνο. Είμαστε όμως νοήμονα όντα και άρα προκειμένου να προχωρήσουμε πρέπει να συνυπολογίσουμε διάφορες σταθερές και  μεταβλητές. Εκεί,  πρέπει να δουλέψει η λογική μας, το συναίσθημά μας και η άποψη ζωής που κάθε ένας από εμάς διαθέτει.
Η Κική λοιπόν, φυσικά κι έχει βρεθεί αντιμέτωπη με διάφορα διλήμματα στη ζωή της, όχι βέβαια τα ίδια με της ηρωίδας της, αλλά ευτυχώς, μέχρι στιγμής, δεν έχει μετανιώσει για καμία από τις αποφάσεις της.

Η ηρωίδα του διηγήματος «διακοπή…ρεύματος» είναι μια εξαρτημένη…facebookόβια, που βλέπει τη ζωή από την οθόνη του υπολογιστή καθώς η πραγματική την προσπερνάει. Τι γνώμη έχεις γι΄ αυτό το φαινόμενο; Πρόκειται για κοινωνική μάστιγα; Επίσης, θίγεται το θέμα της διαδικτυακής φιλίας. Τι πιστεύεις γι΄ αυτήν;

Κ.Π: Ως άνθρωπος που έχει ασχοληθεί πάνω από τριάντα χρόνια με την πληροφορική, δεν μπορώ παρά να θαυμάζω και να εκτιμώ την εξέλιξη της τεχνολογίας στον συγκεκριμένο τομέα.
Θεωρώ ότι η ύπαρξη του διαδικτύου και κάθε ηλεκτρονικής επικοινωνιακής πλατφόρμας, είναι ένα έξυπνο «εργαλείο», που ενώνει την ανθρωπότητα και μεταφέρει εύκολα και γρήγορα, γνώση, ιδέες, απόψεις, πολιτισμό. Ταυτόχρονα όμως, μπορεί και να βλάψει. Μπορεί να υποβάλλει ή και να επιβάλλει απόψεις, να χειραγωγήσει, ακόμα και να αναχαιτίσει δυναμικές. Μπορεί από μοντέλο και υπόδειγμα δημοκρατίας να γίνει εύκολα, όπλο τυραννίας. Μπορεί ακόμα και να γίνει ο «Μεγάλος Αδελφός».
 Στο χέρι εμάς των χρηστών, είναι η καλή ή η κακή του ενσωμάτωση στη ζωή μας. Προϋπόθεση είναι, οι χρήστες να έχουν ήδη, πριν το βάλουν στη ζωή τους, άποψη ζωής και μέτρο.
Όσο για την διαδικτυακή φιλία,  πάλι η άποψή μου είναι ότι με σωστή κρίση μπορεί κάποιος να βρει μέσα από το διαδίκτυο ανθρώπους που να του ταιριάζουν και να του καλύπτουν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για ισχυρές και μακροχρόνιες σχέσεις. Το παν είναι η σωστή κρίση. Προσωπικά, μέσα από το διαδίκτυο έχω κάνει αρκετές ενδιαφέρουσες γνωριμίες και έχω αποκτήσει μερικές εξαιρετικές φιλίες. Και είμαι ευγνώμων για αυτό.          



Ετοιμάζεις κάτι για το μέλλον; Αισθάνεσαι ότι πρέπει να ασχοληθείς με κάποιο άλλο είδος γραπτού λόγου;

Κ.Π: Ναι. Είπα να γράψω κάτι πιο μεγάλο. Και επειδή αγαπώ τα αστυνομικά, έχω ξεκινήσει να γράφω ένα αστυνομικό-κοινωνικό μυθιστόρημα. Δεν έχω ξαναγράψει κάτι τόσο μεγάλο, το θεωρώ αρκετά δύσκολο για τα μέτρα μου και  γι’ αυτό θέλω να μην είναι κάτι βιαστικό και επιπόλαιο. Πιστεύω,  ότι θα μου πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να ολοκληρωθεί. Δε βιάζομαι. Το δουλεύω και ελπίζω να έχω υγεία και τύχη, για να το ολοκληρώσω.


Η Κική με τι γεμίζει τις ελεύθερες ώρες της; Ποια είναι τα χόμπι της; Πού αλλού διοχετεύει την ενέργειά της εκτός από το να δημιουργεί ιστορίες;

Κ.Π: Α! Έχω πολλά ενδιαφέροντα. Τόσα, που ίσως ένας  συγγραφέας να μου έλεγε ότι δεν είναι καλό, γιατί με αποσυντονίζουν από το να παράγω έργο στη συγγραφή. Επειδή, όμως είμαι…ερασιτέχνης συγγραφέας, μπορώ ανενόχλητη να τα εξασκώ! Διαβάζω πολύ, πάντα και παντού. Ζωγραφίζω, κάνω ντεκουπάζ και paper crafting, φτιάχνω κοσμήματα, πλέκω με το βελονάκι, ακόμα και με το patchwork ασχολούμαι, αν και σπάνια. Σε τίποτα από αυτά δεν είμαι τέλεια, αλλά «who cares?» για χόμπι πρόκειται!  Επίσης, κάτι καθόλου αμελητέο νομίζω, συντηρώ το σπίτι, φροντίζω την οικογένεια και προσπαθώ να τους ικανοποιώ (και τον εαυτό μου φυσικά) μαγειρεύοντας νόστιμα πιάτα.
Δεν είμαι υπεράνθρωπος, απλά ζω την καθημερινότητά μου, όπως πολλές γυναίκες αρκετές εκ των οποίων έχω γνωρίσει και μέσα από το διαδίκτυο που τις θαυμάζω ειλικρινά για τα ταλέντα τους και τις δεξιότητές τους.


Πώς κατά τη γνώμη σου, ένας νέος συγγραφέας και μάλιστα, όχι μυθιστοριογράφος, μπορεί να «επικοινωνήσει» με το βιβλίο του και να πείσει το δύσκολο αναγνωστικό κοινό να το διαβάσει;

Κ.Π: Αν δεν έχει τις κατάλληλες γνωριμίες, ειδικά στο χώρο των media, είναι δύσκολο να κάνει γνωστό το όποιο έργο του. Οι παρουσιάσεις και ιδιαίτερα το διαδίκτυο  βοηθάνε φυσικά. Αλλά θεωρώ, ότι με την υπερπληθώρα βιβλίων που προβάλλονται μέσα από το διαδίκτυο, οι αναγνώστες «πελαγώνουν», και φυσικά καταλήγουν πάντα στις γνωστές εγγυημένες και σίγουρες για εκείνους επιλογές. Οι περισσότεροι δημιουργοί και ιδιαίτερα όσοι γράφουν ποίηση ή διήγημα και δεν είναι ήδη ευρέως γνωστοί, περιορίζονται σε μικρό αριθμό αναγνωστών και ουσιαστικά γράφουν  περισσότερο για να καλύψουν την προσωπική τους ανάγκη και λιγότερο για να διαβαστούν.
Από την άλλη, η αισιόδοξη άποψη είναι, ότι αν ένα έργο αξίζει πραγματικά, θα βρει οπωσδήποτε το δρόμο του στις καρδιές των αναγνωστών.
   
Κική, ευχαριστώ πολύ για την ενδιαφέρουσα συνομιλία μας. Εύχομαι καλή επιτυχία στο  «Μικρές στιγμές… μικρές ζωές» και σε εσένα προσωπική ευτυχία και δημιουργικές στιγμές.

Κ.Π: Κι εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία κι εύχομαι να διαβάσουμε πολλές και ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις μέσα από το μπλοκ που με τόση αγάπη έχει στηθεί, γιατί ο κοινός μας παρονομαστής «το βιβλίο» είναι αυτός που μας ενώνει.


https://www.politeianet.gr/books/9789604381883-papadatou-kiki-periplous-mikres-stigmes-mikres-zoes-263834

Συνέντευξη/Φωτογραφικό υλικό: Μαρία Παπαπαναγιώτου
Επεξεργασία και διαμόρφωση κειμένου: Νεκταρία Πουλτσίδη
Επεξεργασία φωτογραφιών: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

1 σχόλιο:

  1. Καλοταξιδο αγαπημενη μου Κικιτσα !!!!!!Σε αγαπω πολυ να εισαι παντα καλα να μας γεμιζεις την ψυχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :