Header Ads

Νέα

Μικρές στιγμές…μικρές ζωές - Κική Παπαδάτου




Προσωπική άποψη: Μαρία Παπαπαναγιώτου

''Μια εξαρτημένη facebookόβια, μία τηλεορασόπληκτη, μία «κουλή», μία Ρεγγίνα, μία μητέρα και οι φτέρνες της, μία ζηλιάρα νεκρή, μία κυρία που αναζητά τον έρωτα σ΄ ένα φωτογραφείο, είναι μερικές από τις ηρωίδες του βιβλίου της Κικής Παπαδάτου «μικρές στιγμές…μικρές ζωές».

Γυναίκες απλές, καθημερινές, γυναίκες της διπλανής πόρτες που μας ανοίγουν για λίγο το παράθυρο της ζωής τους κι εμείς σαν θεατές που περνάμε απ΄ έξω βλέπουμε ένα μέρος απ΄ αυτές.

Γυναίκες μα και άντρες, άνθρωποι του παρόντος μα και του παρελθόντος, της πραγματικότητας μα και της φαντασίας, άνθρωποι που στερήθηκαν, πόνεσαν, ζήλεψαν, πάλεψαν, κέρδισαν, έχασαν, με λίγα λόγια έζησαν. Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές στο «μικρές στιγμές, μικρές ζωές». Άνθρωποι που θα δεις μέσα τους κάτι από σένα. Που θα σε πάρουν από το χέρι να σου δείξουν τον πόνο τους, την πίκρα τους, τη μοναξιά τους, την εξάρτησή τους, τον αγώνα τους, τα λάθη τους, τα πάθη τους, τα όνειρά τους.




Λιτή η γραφή  μα ουσιώδης, που σε κερδίζει μιας κι εναλλάσσεται, προσαρμόζεται στο κάθε διήγημα -λάτρεψα τη Ρεγγίνα με το Ζακυνθινό λεξιλόγιό της κι όχι μόνο!

Οι αντιθέσεις παρόν, παρελθόν -όσον αφορά τον χρόνο που διαδραματίζονται τα εκάστοτε διηγήματα-,  η επικαιρότητα αλλά και η διαχρονικότητά τους, η διαφορετικότητα των ηρώων και των ζωών τους, τα μηνύματα που με τρόπο έμπειρου συγγραφέα είναι σωστά τοποθετημένα, οι μικρές πινελιές χιούμορ, ο έρωτας εκπληρωμένος ή και ανεκπλήρωτος, η αγάπη σε όλες τις μορφές της, ο ρομαντισμός αλλά και το άσχημο πρόσωπο της πραγματικότητας στην Ελλάδα της κρίσης, καθηλώνουν τον αναγνώστη από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία.

Δύσκολο είδος το διήγημα λόγω του μικρού μεγέθους του. Πιστεύω όμως πως η κυρία Παπαδάτου κέρδισε το στοίχημα που έβαλε με τον εαυτό της και το αναγνωστικό κοινό. Ένα καλογραμμένο και προσεγμένο βιβλίο με έντονα συναισθήματα, πολλά μηνύματα, μικρές πικρές μα και γλυκές ιστορίες με άρωμα ζωής, ένα βιβλίο που προσωπικά έχει ένα μόνο ελάττωμα. Τα είκοσι διηγήματά του δεν μου έφτασαν…


Εύχομαι στη συγγραφέα η έμπνευση να της χτυπά συχνά την πόρτα και σύντομα να έχουμε στα χέρια μας την επόμενη συγγραφική της δουλειά.''



Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :