Header Ads

Νέα

Γνωριμία με τη συγγραφέα Ζωγραφιά Τσαβέα......


Πόσο δύσκολο και γιατί, κατά τη γνώμη σας, είναι να αποτυπώσετε στο χαρτί  τη ζωή ενός ανθρώπου; 

Απ. Δεν είναι καθόλου εύκολο, ειδικά αν αυτό τον άνθρωπο δεν τον έχεις γνωρίσει. Πρέπει να αντλήσεις όσες περισσότερες πληροφορίες μπορείς, για τον τόπο και την  εποχή του, να μπεις στην θέση του, να βαδίσεις σε δρόμους που διάβηκε και να βιώσεις νοερά όλα εκείνα που πέρασε και σμίλευσαν τον χαρακτήρα του. Να τον αφουγκραστείς, να τον σεβαστείς,  να γίνεις ένα με κείνον για να καταφέρεις να αποδώσεις, όσο πιο πιστά γίνεται, την ιδιοσυγκρασία και την ζωή του. 



Τον τίτλο του βιβλίου αυτού πώς τον εμπνευστήκατε; 


Απ. Ο τίτλος είναι ένα θέμα… Από εμπορική άποψη, πρέπει να είναι εύηχος και να δημιουργεί εικόνες από μόνος του, ώστε να τραβάει τον αναγνώστη να αγοράσει το βιβλίο. Για το συγκεκριμένο βιβλίο είχα σκεφτεί άλλο τίτλο, όμως κατόπιν παρότρυνσης των εκδοτών  μου, έγραψα κι άλλους αρκετούς, για να επιλέξουμε. Τελικά πιστεύω ότι αυτός ήταν καλός γιατί… “όταν το φεγγάρι έκλεισε τα μάτια” … δυο ψυχές παραδόθηκαν στην αγάπη  και τότε… ξεκίνησε το ταξίδι της ιστορία τους. 

Η συγκεκριμένη ηρωίδα έζησε δύσκολες στιγμές μακριά από το παιδί της. Καθότι αληθινή ιστορία, πόσο έντονες ήταν οι στιγμές της εξιστόρησης της; Πόσο συμπάσχει ο δημιουργός με τον ήρωα του; 

Απ. Έρχονταν στιγμές που έγραφα και έκλαιγα. Γινόμουν νεαρή, ερωτευμένη  Ζώγια  που με λαχτάρα περιμένει τον καλό της. Γινόμουν μάνα με άδεια αγκαλιά κι εκεί πονούσαν τα σωθικά μου, μα … ταυτιζόμουν και με την Σουλτάνα, τη μάνα με την άδεια μήτρα μα την γεμάτη αγάπη και λαχτάρα καρδιά, και τότε γέμιζε η αγκαλιά μου με την καινούργια ύπαρξη κι αναγάλλιαζε η ψυχή μου από την προσφορά της αγάπης. Δυστυχώς για μένα, ταυτίζομαι με τους ήρωες μου και είναι οδυνηρό και ψυχοφθόρο, καθώς τα συναισθήματα που εναλλάσσονται μέσα μου, πλημμυρίζουν όλη την ύπαρξη μου. 

Η Ζώγια είναι ένα κορίτσι με έντονο συναισθηματικό κόσμο. Υπάρχουν στον χαρακτήρα σας στοιχεία δικά της; 

Απ. Η Ζώγια μου ήταν ένα χαρούμενο, ονειροπόλο πλάσμα. Γεμάτο όρεξη για ζωή, μα αυτή η ζωή δεν της φέρθηκε καλά. Παρ΄ όλα αυτά, είχε το σθένος να την παλέψει. Ήταν αγωνίστρια και πιστεύω ακράδαντα πως ο αγώνας, έστω και αργά δικαιώνεται. Στην Ζώγια, χωρίς να το επιδιώκω, προσέδωσα πολλά στοιχεία του χαρακτήρα μου, επειδή καθώς συνέλλεγα τα υπαρκτά στοιχεία και ξετυλιγόταν η ιστορία μέσα στο μυαλό μου, την έβαζα να συμπεριφέρεται και να αντιδράει, όπως θα αντιδρούσα εγώ στη θέση της. 

Ποια είναι η πρώτη σας αναγνωστική ανάμνηση; 

Απ. Στην  ηλικία των πέντε χρόνων ο πατέρας μου, μου χάρισε  ένα βιβλίο με παραμύθια. Ήταν ένα δεμένο με πορτοκαλί εξώφυλλο, σαν να το βλέπω μπροστά μου. Έγινα ένα μαζί του, δεν το άφηνα στιγμή, έμαθα να ψιθυρίζω τις λέξεις, προτού πάω σχολείο, να τις κάνω εικόνες και να τις ζω. Από τότε ξεκίνησε το μαγικό ταξίδι του νου και της φαντασίας και μέχρι σήμερα δεν πέρασε ούτε μια μέρα χωρίς να κρατήσω βιβλίο στα χέρια μου και χωρίς να σεργιανίσω νοερά σε τόπους ονειρεμένους. 


Ποια τα σχόλια των πελατών του βιβλιοπωλείου σας, όταν εκδίδεται ένα βιβλίο σας; Πόσο σας επηρεάζουν; 

Απ. Έχω πολύ καλή σχέση με τους πελάτες, φίλους μου θα τους έλεγα πιο σωστά. Ξέρω πως οι περισσότεροι με αγαπάνε, με νoιάζονται και χαίρονται για μένα. Τα βιβλία μου τα περίμεναν με ανυπομονησία και η ανταπόκριση τους ήταν μοναδική. Σχεδόν κάθε μέρα ακούω σχόλια για την γραφή μου και συγκινούμαι απίστευτα. Όσοι με ξέρουν καλά, λένε πως  βλέπουν εμένα  σε κάποιους από τους ήρωες μου, αν και τους μπέρδεψα, καθώς  περίμεναν την γραφή μου χιουμοριστική, καθώς το χιούμορ είναι αυτό που με χαρακτηρίζει. 

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει για εσάς το εξώφυλλο του βιβλίου; Έχετε λόγο πάνω σε αυτό;

Απ. Το εξώφυλλο, όπως και ο τίτλος, είναι εκείνα που δημιουργούν την πρώτη εντύπωση. Σίγουρα ένα όμορφο εξώφυλλο τραβάει την προσοχή του αναγνώστη, ο οποίος, βλέποντας το, πιθανόν να φαντάζεται το περιεχόμενο. Βέβαια, λένε, δεν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο από το εξώφυλλο κι αυτό  πιστεύω κι εγώ, γιατί πίσω από λιτά εξώφυλλα πολλές φορές κρύβονται λογοτεχνικοί θησαυροί. Όσο για την δημιουργία του, το συζητάμε με τους εκδότες μου, λέω τις όποιες ιδέες μου, κρατάνε κάποιες, βάζουν και δικές τους και στο τέλος, όταν το αποτέλεσμα μας ικανοποιεί όλους, οδεύει προς το τυπογραφείο.  



Είναι το ιστορικό είδος συγγραφής το αγαπημένο σας ή θα θέλατε να γράψετε και  κάτι  διαφορετικό π.χ. ένα κοινωνικό μυθιστόρημα; 

Απ. Δεν θεωρώ πως τα βιβλία μου είναι ιστορικά. Πιο πολύ κοινωνικά θα τα έλεγα, που διαδραματίζονται σε ταραγμένες εποχές. Τα ιστορικά στοιχεία απλώς περιβάλλουν την ιστορία που θέλω να πω. Δεν γίνεται, όταν ο ήρωας μου, ο Ρήγας, είναι Μακεδονομάχος να μην αναφερθώ σε αυτό το κομμάτι της Ιστορίας, ούτε να μην εξιστορήσω, έστω και με λίγα λόγια, τα τραγικά γεγονότα που ταλάνιζαν τον ελληνισμό της  Θράκης.  Εκείνη την εποχή η Ιστορία ήταν αυτή που καθόριζε τις τύχες των ανθρώπων, οπότε είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.  

Είναι χρονοβόρα και ψυχοφθόρα η συγκέντρωση ιστορικών στοιχείων; 
Απ. Όχι,  καθόλου. Ίσα-ίσα που το απολαμβάνω, γιατί μαθαίνω πράγματα που δεν γνωρίζω και πολλές φορές μάλιστα με εμπνέει κάποιο γεγονός, ένας τόπος ή κάποιο  έθιμο και τα συμπεριλαμβάνω στην ιστορία μου. Ο χρόνος βέβαια που χρειάζεται είναι αρκετός, αλλά είναι τόσο αξιοποιήσιμος και τόσο απαραίτητη αυτή η έρευνα, που περισσότερο με ευχαριστεί παρά με κουράζει.  

Τι είδους βιβλία είναι τοποθετημένα στη βιβλιοθήκη σας; 

Απ. Μου αρέσει να διαβάζω τα πάντα. Κάθε βιβλίο έχει κάτι να δώσει, ειδικά αν είναι καλογραμμένο. Γιατί πολλές φορές με συνεπαίρνει ο τρόπος γραφής, ο λόγος και όχι η ίδια η πλοκή της ιστορίας.  Για μένα,  δεν υπάρχουν καλά ή κακά βιβλία. Υπάρχουν βιβλία που μου αρέσουν και άλλα που μου είναι αδιάφορα. Αυτό το θέμα είναι τελείως υποκειμενικό. Όμως με αυτή την ερώτηση σας, μου έρχεται στο νου μια σκέψη που έκανα πριν πολύ καιρό.  Παρατηρώντας την βιβλιοθήκη μου είδα εκεί την Βίβλο και την Αποκάλυψη του Ιωάννη δίπλα-δίπλα με το ευαγγέλιο του Ιούδα, τις Μάγισσες της Σμύρνης να κάνουν παρέα τον Ουγκώ, τον Καζαντζάκη, την Διδώ Σωτηρίου, την Αλκυόνη Παπαδάκη και πολλούς άλλους, γιατί αυτή η παρέα είναι πολυπληθής και συνεχώς μεγαλώνει. Είδα διάφορα ερωτικά, αστυνομικά αλλά και βιβλία για τη θετική σκέψη και τη δύναμη του υποσυνείδητου.  Αισθάνθηκα τον Καβάφη, τον αγαπημένο μου, να μου χαμογελάει από το ράφι, με κείνο το χαμόγελο το γεμάτο στοχαστική θλίψη και τότε γέλασα και σκέφτηκα πως αν κάποιος επιχειρούσε να κάνει το ψυχογράφημα μου, με βάση τα βιβλία που διαβάζω,  θα είχε μπερδευτεί σίγουρα….  



Πόσο σημαντική είναι η σχέση σας με τους συνεργάτες σας; 

Απ. Για μένα πρωτεύοντα ρόλο στις διάφορες συνεργασίες μου έχει ο ανθρώπινος παράγοντας. Δεν ήμουν, ούτε πρόκειται να γίνω ποτέ ο ψυχρός επαγγελματίας. Προτιμώ να συνεργάζομαι με σωστούς και έντιμους ανθρώπους,  με τους οποίους μπορώ να συνεννοούμαι. Τους αξιολογώ με βάση την ανθρωπιά και την εμπιστοσύνη που μου εμπνέουν. Όσους εκτιμώ, δεν τους αλλάζω. Οι περισσότεροι συνεργάτες μου με τα χρόνια γίνονται φίλοι αγαπημένοι, που τους νοιάζομαι και με νοιάζονται κι αυτό έχει αποδειχθεί στις δύσκολες στιγμές μου.   

Θα σας επηρέαζε άσχημα μια αρνητική κριτική; Έχει συμβεί; 

Απ. Δεν έτυχε να πέσει κάτι στην αντίληψη μου. Ίσως δεν θέλουν να με κακοκαρδίσουν, γι’ αυτό δεν μου λένε,  μα…  νομίζω πως δεν θα με πείραζε, ίσα-ίσα θα με βοηθούσε να δω τα τυχόν λάθη μου και να προσπαθήσω να τα διορθώσω.  

Ποια η γνώμη σας για τα βραβεία PUBLIC;  

Απ. Είναι ένας θεσμός που έχει καθιερωθεί εδώ και μερικά χρόνια και τον οποίο ασπάζομαι απόλυτα. Πιστεύω πως οποιαδήποτε κίνηση γίνεται για την προώθηση του βιβλίου, καθώς και για την στήριξη όλων των συντελεστών του, αξίζει την αποδοχή και την συμπαράσταση μας.  Μακάρι να είχαμε κι άλλες εκδηλώσεις τέτοιου είδους, γιατί το βιβλίο, ειδικά αυτή την εποχή, το έχει ανάγκη. 

Υπάρχει συγκεκριμένο άτομο που εμπιστεύεστε για την πρώτη ανάγνωση του βιβλίου και ζητάτε την γνώμη του;  

Απ. Έχω την τύχη να βρίσκεται δίπλα μου ένας εξαιρετικός φίλος και άψογος συνεργάτης, ο λογιστής της επιχείρησης μου. Αν και των θετικών επιστημών, έχει ευαισθησία και κριτήριο καλλιτέχνη. Από τις   πρώτες σελίδες ακόμη, περιμένω με αγωνία την άποψη του. Προσπαθώ να διαβάσω το πρόσωπο του, καθώς αυτός διαβάζει το χειρόγραφο μου, για να καταλάβω από τις αντιδράσεις του, αν του αρέσει ή όχι. Ξέρει να αφουγκράζεται τα συναισθήματα, να επισημαίνει τα λάθη και πάνω από όλα να μην μου χαϊδεύει τα αυτιά. Του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη και ξέρω πως θα μου πει την αλήθεια, ακόμη κι αν δεν μου είναι αρεστή, γιατί αυτό σημαίνει η λέξη φιλία… 

       Σας ευχαριστώ 
       Ζωγραφιά Τσαβέα 


Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :