Header Ads

Νέα

Η τριμερής σύσταση της συγγραφής .....

Γράφει η Καλαμαρά Γεωργία  

Αν θα με ρωτούσε κάποιος τι χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα λογοτέχνημα, θα του απαντούσα: ταλέντο, τεχνική και ηθική. 

Σίγουρα θα κατανοούσε τα δύο πρώτα, μα στο τρίτο θα με κοιτούσε με απορία. «Ηθική; Πού κολλάει η ηθική;» θα ρωτούσε σίγουρα και θα περίμενε να του εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.





Το ταλέντο είναι βασικό εργαλείο για τη συγγραφή ενός έργου, είναι ευρέως γνωστό εξάλλου. Άλλοι λένε πως γεννιέσαι με αυτό κι άλλοι πως το αποκτάς στην πορεία. Προσωπικά πιστεύω πως είναι εγγενής χαρακτηριστικό που όμως πολλές φορές δεν αξιοποιείται για διάφορους λόγους, π.χ. λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης ή αδυναμίας καλλιέργειάς του. Όταν όμως ο κάτοχός του τα βρει με τον εαυτό του, οπλιστεί με πίστη και ξεκινά να ασχολείται με αυτό, τότε τόσο ο ίδιος όσο και οι γύρω του θαρρούν πως απέκτησε ξαφνικά ένα χάρισμα. Στην ουσία πάντα το κουβαλούσε μέσα του και είναι στα αλήθεια ευλογημένος γιατί τα γραπτά του θα κάνουν τη διαφορά. Η σφραγίδα του θα είναι μοναδική και ξεχωριστή και είναι ένας λόγος που οι αναγνώστες θα την αναζητούν διαρκώς.    

Το δεύτερο συστατικό της συγγραφής είναι φυσικά η τεχνική, ο τρόπος να μανουβράρεις τις λέξεις, να στήνει την πλοκή, να ξεδιπλώνεις τους χαρακτήρες των ηρώων, να αφηγείται σε συγκεκριμένο χρόνο, να χρησιμοποιείς το ύφος που αρμόζει σε κάθε περίπτωση, να κάνεις ανατροπές, να αναγκάζεις τον αναγνώστη μέσα από τις περιγραφές και τις σκηνές να μην μπορεί να ξεκολλήσει. Γενικά η τεχνική απαιτεί να ακολουθείς πιστά όλους τους κανόνες για ένα επιτυχημένο και χωρίς κενά μυθιστόρημα.



Και τέλος η ηθική. Ο-η συγγραφέας, κατ’ εμέ, οφείλει να γράφει από αγάπη κι όχι απλώς να ολοκληρώνει ένα πόνημα που τελικά στερείται ψυχής. Προσωπικά έχουν πέσει στα χέρια μου κάποια έργα που επειδή πληρούν μία ή δύο από τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, καμαρώνουν στα ράφια των βιβλιοπωλείων και αναμένουν ανυπόμονα να αγοραστούν. Όταν τελικά βρίσκονται στα χέρια του αναγνώστη, αφήνουν ένα αίσθημα κενού κι είναι απολύτως φυσιολογικό γιατί στερούνται ψυχής. Ο δημιουργός λοιπόν, πρέπει να είναι ξεκάθαρος πρώτα απέναντι στον εαυτό του κι ύστερα στον αναγνώστη. Εφόσον η ηθική του υποδεικνύει ότι οφείλει να γράψει εκείνο που τριβελίζει τον νου του κι επιθυμεί διακαώς και από αγάπη να το πράξει, τότε ναι, ας το πράξει. Όταν όμως βγαίνει ο εγωισμός στη φόρα και θέλει απλώς να αποδείξει ότι μπορεί να ολοκληρώσει ένα έργο αλλά γράφει ό,τι να ‘ναι απλά για να γεμίσει σελίδες, τότε καλύτερα ας μην το κάνει. Η ηθική στη συγγραφή απαιτεί αγάπη και σεβασμό, διώχνει την αλαζονεία και εναγκαλίζεται την αφοσίωση. Κι όταν ο δημιουργός σέβεται αυτό που κάνει, τότε θα προσέξει το κείμενό του, θα το τελειοποιήσει (όσο δύναται κατά τον ίδιο) από κάθε άποψη και θα το προσφέρει στο κοινό με αγάπη. Λογοτεχνήματα που έχουν προκύψει κατά αυτόν τον τρόπο, ο κόσμος τα υποδέχεται με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και τελικά καταλήγουν να κοσμούν τη βιβλιοθήκη του σε περίοπτη θέση.


  


Ταλέντο, τεχνική και ηθική λοιπόν, για ένα επιτυχημένο λογοτεχνικό κείμενο. 
Καλά μας αναγνώσματα!

Σύνταξη & Επιμέλεια άρθρου: Καλαμαρά Γεωργία      

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :